
Państwowe Zakłady Lotnicze zostały założone w Warszawie w 1928 roku na bazie wcześniejszych Centralnych Warsztatów Lotniczych (CWL). Pierwszym ich produktem był licencyjny francuski samolot myśliwski Wibault 70, który pozwolił opanować technologię samolotów o konstrukcji metalowej. Wkrótce utalentowany konstruktor Zygmunt Puławski zaprojektował serię nowoczesnych górnopłatowych myśliwców: PZL P.1, P.6, P.7 i P.11. Ostatnie dwa typy były produkowane seryjnie i były standardowym wyposażeniem polskiego lotnictwa od 1933 do 1939 roku. Ostatni wariant, PZL P.24, rozwinięty już po śmierci Puławskiego w katastrofie lotniczej, był eksportowany do 4 krajów świata. Seryjnie produkowane były ponadto: lekki bombowiec PZL.23 Karaś i nowoczesny średni bombowiec PZL.37 Łoś. PZL budowały również w małych ilościach samoloty sportowe (PZL.5, PZL.19, PZL.26) i łącznikowe (PZL Ł-2). Przed 1939 rokiem, PZL opracowały także projekty i prototypy samolotów myśliwskich (w tym PZL.50 Jastrząb) i samolotu pasażerskiego PZL.44 Wicher. PZL były największym polskim przedwojennym producentem samolotów.
Od 1934 roku główny zakład PZL mieścił się w Warszawie na Okęciu na Paluchu i nosił oznaczenie PZL WP-1 (Wytwórnia Płatowców-1, Wytwórnia Płatowców nr 1). W ramach budowy Centralnego Okręgu Przemysłowego zrealizowano tuż przed II wojną światową dwie nowe fabryki lotnicze: w Mielcu i Rzeszowie.
Nowy oddział w Mielcu PZL WP-2 (Wytwórnia Płatowców-2, Wytwórnia Płatowców nr 2) którego budowę rozpoczęto 1 września 1937 roku, został uruchomiony tuż przed wojną (produkcję rozpoczęto w marcu 1939 roku) w Mielcu-Cyrance. Do wybuchu wojny zdążono tu zbudować 6 sztuk bombowca PZL.37 Łoś z części dostarczonych z wytwórni warszawskiej.
Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego „PZL-Rzeszów” S.A. – przedsiębiorstwo zajmujące się przede wszystkim produkcją komponentów lotniczych i kompletnych silników lotniczych powstało w kwietniu 1937 roku w Rzeszowie w ramach budowy COP – Centralnego Okręgu Przemysłowego.
W bardzo krótkim okresie przedwojennym, produkowano silniki tłokowe na licencji czeskiej firmy Walter (jako PZInż. „Junior”, PZInż. „Major”) stosowane jako napęd lekkich samolotów szkolno-treningowych polskiej konstrukcji, takich jak RWD-8 i RWD-13 oraz silniki na licencji angielskiej firmy Bristol typu PEGASUS XX w układzie gwiazdy 9-cylindrowej, o mocy 918 KM, stosowany m.in. do napędu samolotu bombowego PZL.37 Łoś.